De Columns op deze pagina verschenen eerder in de rubriek 'Puur Natuur' in De Krant en De Krant actueel.
Slappe hap
Woensdag 7 juli 2021

Na een regenbui is het heerlijk om even de tuin in te lopen. Het ruikt lekker fris en de kleuren lijken intenser. Na een paar stappen op het tuinpad, hoor je vaak al het eerste gekraak onder je schoen. Grote kans dat je net een slakkenhuis met slak hebt geplet. De rest van de tuinroute moet je, slalommend en springend, tussen de slakken door je weg zoeken.

Slakken zijn weekdieren. Ze zijn zacht, bestaan grotendeels uit water, hebben geen botten en zijn kwetsbaar. Veel slakken hebben daarom een slakkenhuis. Het beschermt ze tegen uitdrogen en vijanden, zoals vogels en kikkers. Dreigt er gevaar, dan trekt hij zich terug in zijn huisje. Slakjes hebben al een dun, zacht huisje als ze uit het eitje komen. Hoe ouder de slak, hoe groter zijn huisje wordt. Als je goed kijkt kun je de ‘groeiribbels’ op het huisje zien. Slakken houden van koele en vochtige plekken. Je vindt ze daarom vaak tussen planten, oud hout en onder bloempotranden. Ze houden niet van zon en komen tevoorschijn als het vochtig is. Er zijn ook slakken zonder huisje dat noemen we naaktslakken. Zij hebben vaak een slijmerige huid die het tegen uitdrogen beschermt.

Slakken bewegen zich voort met hun ‘voet’. Een grote sterke spier die hij kan samentrekken en weer ontspannen. Zo glijdt hij langzaam vooruit over een laagje zelfgemaakt slijm. Dat beschermt hem tevens tegen onregelmatigheden op de ondergrond. Vaak zie je een slakkenspoor achter een slak of uitgedroogd, glinsterend op de muur. Met vier voelsprieten tast hij zijn omgeving af. Op de twee grote voelsprieten zitten de ogen en met de kleine voelsprieten kan hij ruiken. Onder de ogen zit de mond met op de tong duizend kleine tandjes. Hiermee kan de slak zijn voedsel ‘raspen’. Slakken zijn mannelijk én vrouwelijk. Ze kunnen andere slakken bevruchten en sommige ook zichzelf. 

Slakken worden vaak gezien als plaagdieren omdat ze onze borders oppeuzelen. Maar lang niet alle slakkensoorten vinden jouw planten lekker. Zij eten liever verrotte plantenresten en helpen je je tuin schoon te houden. Slakken worden op hun beurt ook gegeten. Egels, vogels, spitsmuizen, padden en kikkers bijvoorbeeld eten graag slakken. Die houden wel van een slappe hap. Dus als je last hebt van slakken, haal dan deze natuurlijke vijanden naar je tuin. Zorg bijvoorbeeld voor schuilplaatsen met stapels takken, een tuinvijvertje en maak je tuin geschikt voor egels door een openingen in de tuinschutting te maken.

Je kunt ook planten poten waar slakken een hekel aan hebben. Denk daarbij aan akelei, goudsbloem, geranium, anjer, viooltjes, varens, Oost-Indische kers, lavendel en kruiden als salie, tijm en knoflook. Daarmee jaag je op een milieuvriendelijke wijze slakken uit je tuin. Gebruik liever geen zout, bier of slakkenkorrels. De slakken sterven een vreselijke dood door uitdroging of verdrinking. 

Ook mensen eten slakken. Je moet er van houden zullen we maar zeggen. Gekookte landslak trekt mij niet aan op een menukaart. Fransen noemen het Escargots met kruidenboter. Dat klinkt lekkerder maar is hetzelfde en blijft voor mij een slappe hap. Tip, eet ze niet rauw want er kunnen parasieten in zitten en wellicht hebben ze bij je buurman net een maaltijd giftige slakkenkorrels gegeten. 

Ik baal er overigens ook van als onze Hortensia en kruidentuin door slakken worden kaalgevreten. Daarom loop ik, na een regenbui, regelmatig het rondje door de tuin. Ik verzamel de slakken in een bakje en breng ze naar een plek waar ik ze weer los laat. 

Andre Brasse, juli 201

Lees meer
Brenger van geluk
Woensdag 14 april 2021

April doet wat hij wil. Dat bleek afgelopen week wel weer. Het was even sneeuwwit en de temperatuur schoot onder het nulpunt. Kwetsbare tuinplanten werden snel afgedekt en fruittelers hielden de weerberichten goed in de gaten. Het is inmiddels toch lente?

Lees meer
De reeën zijn terecht.
Dinsdag 30 maart 2021

Afgelopen week lag er ijs en sneeuw op ons land. Een welkome afwisseling in deze, voor velen, beklemmende coronatijd. Volop sneeuwpret met blije en lachende gezichten. Op veel plekken waagde men zich weer eens op het ijs. In de Onlanden en op het Leekstermeer zag ik schaatsers tussen de rietpluimen. Een bijzonder gezicht want normaal gesproken is dit het domein van (water)vogels. We waren duidelijk aan een verzetje toe en de warme chocolademelk en het broodje geurende rookworst smaakten me bijzonder goed.

Lees meer
De Drentse wallen
Dinsdag 30 maart 2021

’s Morgens word ik regelmatig gewekt door een roffelende specht. Even later, tijdens het ontbijt, geniet ik van de acrobatische toeren van pimpel- en koolmeesjes in de hazelaar voor ons raam. En niet te vergeten de behendige boomklevers en boomkruipers op de eiken aan de overkant van de weg. We wonen bijna dertig jaar in deze prachtige woonwijk aan de rand van de mooie gemeente Noordenveld. Een ‘rijke wijk’, niet in financieel opzicht, maar wel op gebied van cultuurhistorie en natuurwaarden. Toen we hier in de negentiger jaren van de vorige eeuw kwamen wonen was ik gelijk onder de indruk van onze nieuwe ‘aangeklede’ woonomgeving. Voor ons huis liggen oude houtwallen met grote oude eiken, achter ons huis een elzensingel en naast ons huis een klein bosje met daarachter ‘De Loop’, een oud beekje dat hier al sinds mensenheugenis en langer stroomt.

Lees meer
Adder onder het gras
Donderdag 4 maart 2021

Afgelopen weken waren qua temperatuurwisseling behoorlijk bizar. Het ene weekend stonden we op de schaats en het weekend erna was het zo’n dertig graden warmer. Van winterjas met sjaal naar T-shirt en korte broek binnen een week. Ik kan me niet herinneren dat ik dat ooit eerder heb meegemaakt.

Lees meer
Vreemde vogel
Woensdag 20 januari 2021

De afgelopen dagen kregen we te maken met de eerste nachtvorst van 2021. Vanuit mijn slaapkamer hoorde ik al vroeg dat de autoruiten werden gekrabd. Vanaf de ontbijttafel keek ik uit over een berijpte tuin met witte randen om de badranden. Al snel verschenen de eerste collega berichten op mijn smartphone. Trots toonden ze het eerste stuk ijs van dit jaar. Op één whatsapp bericht stond te lezen ‘it giet oan’ maar als Drent begrijp ik niet wat ze daarmee bedoelde. Ja, de schaatskoorts loopt al bij menigeen op en de eerste ijzers zijn al voorzichtig tevoorschijn gehaald.

Lees meer
Puppy fabrieken
Donderdag 14 januari 2021

We hebben ons nieuwe huisgenootje opgehaald. Op 1 januari 2021, die datum is makkelijk te onthouden. Ze werd geboren op 3-11-2020 als een kruising tussen een Friese Stabij en een Australian Shepherd. Haar naam is Duvel. Duvel? Ja, we zochten een naam in de lijn Droes (vorige hond) en Diesel (huidige kat). En wat had ik in mijn hand? Mijn favoriete biertje, een glas Duvel. Dus grapte ik ‘Duvel’. ‘ja dat is ‘m, wat een leuke naam’ kreeg ik terug. En zo kwam onze pup aan haar naam. En deze lijkt goed gekozen want het is nu al een levendig duveltje met een vrolijk kwispelend staartje.

Lees meer
Hoeveel natuur ben jij?
Woensdag 9 december 2020

In ons lijf zit 1,5 kilo aan ‘niet mens’. Dat kreeg ik onlangs te horen. Je moet daarbij oa denken aan bacteriën, schimmels etc. Er zitten zo’n 38.000 miljard bacteriën in je lichaam. Dat klinkt misschien niet ‘lekker’ maar de meeste bacteriën zitten niet voor niets in jouw lichaam. 99% hiervan leeft in je darmen. Je hebt ze nodig om te (over)leven. Als ze er vandoor gaan heb je een probleem.

Lees meer
Inktpotjes op steeltjes
Maandag 19 oktober 2020

Vroeger, op de lagere school, maakten we herfsttafels. We namen allemaal iets mee uit de natuur. De schatten werden in de klas bij elkaar gelegd. De een nam eikels en kastanjes mee, de ander herfstblad en weer een ander een paddenstoel. Dat mocht toen nog. Later kwam het natuurbesef opzetten en werd het plukken van paddenstoelen onderwerp van het kringgesprek. Want.. de natuur moest je met rust laten.

Lees meer
Uitgelezen bos.
Maandag 5 oktober 2020

Enige weken geleden wandelden we in onze directe woonomgeving. Meestal nemen we het ‘dennenbosje’ aan het einde van de woonwijk mee. Het ruikt er zo lekker, vooral na een regenbui. Ik kijk gelijk of er nieuwe, door eekhoorns aangevreten dennenappels op de grond liggen. Zo weet ik dat er nog Eekhoorns tussen de takken van de grove dennen leven. Plotseling blokkeert een hekwerk het pad. Op het hek staat: ‘gesloten ivm gevaar van vallende takken’. De uitleg gaat verder. Een aantal bomen zijn aangetast door een kevertje, de Letterzetter. Inderdaad, er staan flink wat dode bomen in het bosje, waarvan al meerdere takken zijn afgebroken. We zijn via een ander bospad richting huis gelopen.

Lees meer